Άξονες Σύγχρονης Συντηρητικής Ναυτιλιακής Πολιτικής

 

Του Γιώργου Μαργαριτόπουλου

 

Προσέλκυση ναυτιλιακών

 

Ο Πειραιάς ιστορικά και γεωγραφικά αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και μεγαλύτερα λιμάνια της Ευρώπης και φυσικό επακόλουθο είναι η δημιουργία ενός κέντρου της ναυτιλίας (trade hub)/lobby το οποίο είναι από τα σημαντικότερα στον κόσμο, δεδομένου ότι εκεί εδρεύουν και οι περισσότερες ναυτιλιακές εταιρείες της χώρας, αυτές που φέρουν τους Έλληνες εφοπλιστές στην κορυφή του κόσμου αναφορικά με τη χωρητικότητα που διαθέτουν. Διευκόλυνση των διεργασιών και διαδικασιών που απαιτούνται για την ίδρυση των εταιρειών θα επέτρεπαν σε περισσότερες ξένες εταιρείες να εγκατασταθούν στη χώρα μας και να συνεισφέρουν στην εθνική οικονομία. Πλεονέκτημα μιας τέτοιας κίνησης, πέραν της άμεσης εισφοράς στα κρατικά ταμεία μέσω των φόρων είναι και η προσφορά θέσεων εργασίας, καθώς οι ήδη υπαρχουσες ξένες εταιρείες επναδρώνουν τα γραφεία τους κατα συντρηπτική πλειοψηφία με Έλληνες εργαζόμενους. Μείωση της γραφειοκρατείας σημαίνει μείωση του χρόνου και του κόστους που απαιτείται για την εγκατάσταση μιας εταιρείας στη χώρα και αυτός θα πρέπει να είναι ο βασικός στόχος στον τομέα αυτόν. Το πρότυπο της Σιγκαπούρης όπου τόσο η δυαντότητα ίδρυσης εταιρείας όσο και η ένταξη καραβιού στη σημαία της χώρας παρέχονται διαδικτυακά και είναι διαθέσιμες 24 ώρες είναι ιδανικό παράδειγμα για την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθηθεί.

 

Σημαία

 

Μείζον πρόβλημα είναι και εδώ οι χαώδεις διαδικασίες που απαιτούντια για την ένταξη ενός καραβιού στο ελληνικό νηολόγιο. Ανάπτυξη μια ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων η οποία θα εξάλειφε αυτές τις διαδικασίες (απαιτούνται κοντά 40 υπογραφές) θα έδινε σημαντικότατο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην Ελληνική σημαία.

 

Δημιουργία double registry με σημαία Κως ή Ρόδου κατά τα πρότυπα της Μεγάλης Βρετανίας με σκοπό την κάλυψη του κομματιού της αγοράς που επιζητά την ένταξη του στόλου σε flags of convenience.

 

Εκπαίδευση

 

Σημαντικότατο ανταγωνστικό πλεονέκτημα για τον Έλληνα ναυτικό μπορεί να αποτελέσει η βελτίσωση του επιπέδου σπουδών στις ναυτικές σχολές. Πιο συγκεκριμένα, ιδιοωτικοποιήση ναυτικών σχολών και δημιουργία ενός πλαισίου από την κυβέρνηση το οποίο να επιτρέπει τη δημιουργία ιδιωτικών σχολών. Τρανταχτό παράδειγμα αποτελούν οι Φιλιππίνες όπου Έλληνες εφοπλιστές επενδύουν στην εκπαίδευση ντόπιων ναυτικών τους οποίους και προσλαμβάνουν στη συνέχεια. Καλύτερη ποιότητα εκπαίδευσης κατά τα διεθνή πρότυπα (STCW) και κατά τρόπο που οι ίδιοι εφοπλιστές εκτιμούν πως μπορεί να είναι χρήσιμος στην αγορά βελτιώνει την ανταγωνιστική θέση του Έλληνα ναυτικού στην παγκόσμια αγορά, εξαλείφοντας το μειονέκτημα της χαμηλής μισθοδοσίας αλλοδαπών ναυτικών (Φιλιππινέζων, Βουλγάρων κλπ)

 

Ασφαλιστικές εισφορές ναυτικών

 

Όσον αφορά το μειονέκτημα των Ελλήνων ναυτικών στο επίπεδο μισθοδοσίας αυτό έγκειται κατά μεγάλο ποσοστό στις ασφασλιστικές εισφορές. Δημιουργία ενός αυτόνομου ιδιωτικού φορέα που θα δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο ναυτιλιακό τομέα (fund εφοπλιστών με εγγυητή το ελληνικό κράτος) και συνταξιοδοτικά προγράμματα κατά τα οποία ο εργαζόμενος επιλέγει το ποσό που θέλει να επενδύσει σε συνταξιοδοτικά προγράμματα, μέσω προσφοράς επιλογών στους ναυτικούς από τους εργοδότες.

 

Φορολογικό σύστημα

 

Το υπάρχον σύστημα φορολογίας ανα τοναζ είναι το ίδιο που ισχύει σε χώρες που είναι άκρως ανταγωνιστικές στον τομέα αυτό και δεν υπάρχει λόγος αλλαγής του.

 

Ιδιωτικοποίηση των ναυπηγείων της χώρας

 

Στόχος είναι η βελτίωση των διαδικασιών και η μείωση της γραφειοκρατείας κατά τα πρότυπα Κίνας και Σιγκαπούρης όπου δεν υφίστανται απαιτήσεις για παράλογες υπογραφές και διαπιστεύσεις. Όλοι οι έλεγχοι γίνονται ενώ το καράβι έχει εκκινήσει τις διαδικασίες του δεξαμενισμού.

 

Το όποιο ανταγωνιστικό μειονέκτημα των ελληνικών εργασιών στα ναυπηγεία που έγκειται στο μισθολογικό επίπεδο των ερηαζομένων, εξαλείφεται μέσω της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της εργασίας. Ανταγωνστές στον τομέα των ναυπηγειών είναι η Βουλγαρία η Κροατία και η Τουρκία. Αναζήτηση επενδύσεων εφάμιλλων εκείνης με την COSCO στον Πειραιά, για την ανάπτυξη ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης στη Μακεδονία θα είχε τεράστια γεωστρατηγική σημασία για τη χώρα καθώς θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα κέντρο ναυτιλίας κοντά στους ανταγωνιστές ενώ θα μπορούσε να συμβάλλει και στη αποκέντρωση της Αττικής και να τονώσει τους ελληνικούς πληθισμούς στο βορρά. Ακόμη, ανάλογες επενδύσεις στο Λιμάνι του Λαυρίου και της Ραφήνας θα επέτρεπαν περεταίρω επενδύσεις στην επιβατηγό ναυτιλία.

 

Η ελληνική ναυτιλία αποτελεί διαχρονικά έναν από τους δυο βασικότερους πυλώνες στήριξης της ελληνικής οικονομίας τόσο άμεσα (μέσω φόρων, συμβολής στην ανεργία) όσο και έμμεσα (εισροή ξένου συναλλάγματος) και μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει και την αιχμή του δόρατος για την ανάπτυξη της χώρας. Είναι βαρύνουσας σημασίας η σταθεροποίηση του κλίματος για του εφοπλιστές και η ‘αποδαιμονοποίηση’ τους στην Ελλάδα.

 

Οι ανωτέρω προτάσεις αποσκοπούν στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας τόσο του Έλληνα ναυτικού όσο και της ίδιας της χώρας στον τομέα των ναυπηγοεπισκευαστικών εργασιών, τομείς στους οποίους η Χώρα έχει μείνει πίσω σε σχέση με γείτονες και άλλες χώρες. Ο Έλληνας ναυτικός θα αποκτήσει ξανά το παραδοσιακό ανταγωνστικό πλεονέκτημα σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω της εξάλειψης του ανταγωνσιτικού μειονεκτήματος των υψηλών ασφαλιστικών εισφορών ενώ θα υπερέχει ακόμη περισσότερο σε όρους ποιότητας έναντι των αλλοδαπών ναυτικών. Στο τομέα των ναυπηγείων η Ελλάδα θα μπορέσει να ανταγωνστεί επι ίσοις όροις τις γείτονες χώρες που επενδύουν στο συγκεκριμένο τομέα, μη έχοντας την παράδοση που έχει Ελλάδα στην ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών.

 

Ακόμη, η διευκόλυνση των διαδικασιών ίδρυσης εταιρείας και ένταξης πλοίων στο ελληνικό νηολόγιο καθώς και η προσφορά εναλλακτικών πάνω σε αυτό το κομμάτι θα επιτρέψει σε Έλληνες και ξένους εφοπλιστές να φέρουν την ελληνική σημαία στα καράβια τους, επαναφέροντας στον Πειραιά ένα δυνατό λόμπυ της ναυτιλίας εφάμιλλο, αν όχι ισχυρότερο από αυτό του Λονδίνου.

 

Υλοποίηση αυτών των προτάσεων θα είχε πολλαπλά ωφέλη καθώς δίνουν τη δυνατότητα προσφοράς πολλαπλών θέσεων εργασίας, τόνωση της εθνικής οικονομίας μέσω των επενδύσεων, εδραίωση της Ελλάδας σαν κυρίαρχη ναυτιλιακή δύναμη στον Ευρωπαικό νότο, εκμετάλλευση της γεωπολιτικής θέσης της χώρας όσον αφορά το εμπόριο μεταξύ Ασίας και Ευρώπης.

 

Διαβάστηκε 2551 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014 22:52
Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης

Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμων, απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε εξειδίκευση στην Πολιτική Επικοινωνία και Ανάλυση ενώ έχει διατελέσει επικοινωνιακός σύμβουλος και Campaign Manager.

Κατέχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους από το Cardiff University και το Institute of Chartered Shipbrokers με εξειδίκευση στη Ναυτιλιακή Πολιτική και στην επίλυση ναυτασφαλιστικών διαφορών.

Είναι Ιδρυτής και Συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών (www.syntiritikoi.gr) ενώ είναι τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ και επιστημονικός συνεργάτης της μηνιαίας επιθεώρησης "Νέα Πολιτική".

Επιστημονικός Συνεργάτης της Νέας Δεξιας

Top
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για καλύτερη φυλλομέτρηση. Δείτε πώς χρησιμοποιούμε τα cookies και πώς μπορείτε να αλλάξετε τις ρυθμίσεις σας. Περισσότερα…