Μία βόλτα στην αυλή του αυτοκράτορα

Τις προάλλες πήγα για μία βόλτα στα μέρη του Αυτοκράτορα, να μαλάξω λίγο το τσιμέντο άνω του οποίου στέκει ο έφιππος Δεσπότης του Μυστρά και Ρήγας της Πόλεως, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, στοιχειώνοντας σαν αερικό την μεσοαστική πόλη του Φαλήρου. Καθώς στεκόμουν και μονολογούσα από μέσα μου -για μα μην με περάσουν για πυροβολημένο και προγγίξω τον κόσμο- μία μικρή προσευχή, η μύτη μου εντόπισε στην ατμόσφαιρα την χαρακτηριστική οσμή φούντας, που συνήθως απαντάμε στα αναφιώτικα και το μοναστηράκι.

 

Γύρισα το κεφάλι μου προς τους γύρω θαμώνες κι άρχισα να τους σαρώνω με το βλέμμα του ταξιτζή που ψάχνει κούρσα το απομεσήμερο, κάθε παρέα και στάση κάθε πρόσωπο και μια κλεφτή -αλλά επίμονη- ματιά. Έψαχνα εναγωνίως να βρώ τον "ένοχο" σε κάθε βλέμμα μου, ώστε να καμωθώ τον κατάφρακτο και να του ζητήσω τον λόγο για την όχληση του Αυτοκράτορα. Βλεφάριασα, πρώτα, μάλλον από προκατάληψη, μια παρέα ψιλοφρικιών που πίνανε πεντακοσάρες Βεργίνα και λέγανε κάτι κομμουνισμένα περί αυτοοργάνωσης· τζίφος! Κατόπιν, τα ζευγάρια που φασώνονταν, αλλά -προφανώς- δεν επέμεινα για να μην ενοχλήσω και με περάσουν για ανώμαλο. Μου φάνηκε και αδύνατον εδώ που τα λέμε να φασώνονται και ταυτόχρονα να την πίνουν. Τους επεξεργάστηκα λίγο πολύ όλους, τουλάχιστον σε ακτίνα διακοσίων μέτρων, βοηθάει και το χειρουργείο λέιζερ άλλωστε. Κοίταξα, λοιπόν, μέχρι τον τελευταίο τριγύρω και δεν μπόρεσα να εντοπίσω το πρόσωπο με το τσιγαριλίκι για να του κάνω την παρατήρηση μου. Κατέβασα μάλλον βαριεστημένα το κεφάλι και συνέχισα την προσευχή που είχα αφήσει στην μέση.

 

Σε κάποια φάση ανάμεσα στις παρακλήσεις μου προς το θείο, το άρωμα της αργά καρβουνιασμένης κάνναβης έγινε πλέον ιδιαιτέρως έντονο και αποπνικτικό. Το ένοιωθα σχεδόν δίπλα μου, ήταν αυτό που λέμε "με είχαν πάρει τα ντουμάνια". Ώρες ήταν να ερχόμουν σε διονυσιακή έκσταση, από καραμπόλα! Σήκωσα πάλι το κεφάλι και άρχισα να σκανάρω το πλήθος, κάποιος θα πλήρωνε ακριβά για αυτή την προσβολή. Μέσα σε δύο μόλις δευτερόλεπτα κατάφερα να δω έναν παππού με ένα κακοφτιαγμένο πράγμα σαν χωνί που ρουφούσε την απόληξη του με λύσσα. Δεν χρειάστηκε να περιμένω ούτε μια στιγμή για να του μιλήσω αφού ερχόταν ήδη προς το μέρος μου εκείνος.

 

"Ήρθες να δεις τον Αυτοκράτορα πατριώτη;", με ρώτησε γεμάτος ευτυχία. "Ναι αλλά αυτά που καπνίζετε δεν με αφήνουν", απήντησα γεμάτος χολή εγώ. "Εγώ αγόρι μου μένω εδώ από το 1945 και κρατάω από οικογένεια κωνσταντινουπολιτών. Συγγνώμη αν σε ενόχλησε η συνήθεια μου, την κόλλησα στα καράβια ως ναυτικός, εγώ χαίρομαι απλά να βλέπω παιδιά νέα σαν εσένα να μην ξεχνούν τον Αυτοκράτορα. Μπορώ να φύγω αν θέλεις".

 

"Αυτό θα εξαρτηθεί από την επόμενη ερώτηση μου", είπα εμφατικά, "που ήσουν το 45-49;". Συνοφρυώθηκε σαν το στρείδι, στάθηκε μισό βήμα πίσω και εξομολογήθηκε με συνωμοτική μιλιά:
"Ξέθαβα νεκρούς από τους λάκκους στα τουρκοβούνια και τους πήγαινα να θαφτούν από παπά, να μην φύγουν αδιάβαστοι και, πιο φρικτά, γίνουν μεζές τα ματάκια τους για τα έντομα και τα κοράκια" είπε και βάλθηκε να κοιτάζει ύστερα επίμονα τον φάρο προς τον Άλιμο... "Κι από εκεί έφερνα πτώματα γιόκα μου, από τα Σούρμενα και το Ελληνικό. Γείτονες και παρέες μας".

 

Ντράπηκα παρά πολύ, τον κέρασα μια Φιξ και μετά μιλήσαμε για το 1453. Δεν ήξερε κάτι σημαντικό, κυρίως συμφωνούσε και προσέθετε μαρτυρίες των προγόνων του. Διαπίστωνε και εκείνος ότι το πρόβλημα της αυτοκρατορίας, η κυρίως αιτία της πτώσης της, ήταν η παρακμή του εθνικού στρατού. Η διάσταση παλατιού και πατριαρχικού θρόνου. Το τσιγαριλίκι δεν το έσβησε ποτέ, έστριψε μάλιστα κι άλλο, αλλά ειλικρινά είχε πάψει να με ενοχλεί. Στο πρόσωπο του έβλεπα τον διαχρονικό εαυτό μας: χωμένοι ως τα μπούνια στα πάθη και τις εξαρτήσεις αλλά πάντοτε ικανοί για να χτίζουμε από την αρχή το μεγαλείο. Αρκεί να μην ξεχνάμε τις ρίζες μας.

Διαβάστηκε 577 φορές
Γεώργιος Χρ. Μακρής

Ο Γιώργος Χρ. Μακρής γεννήθηκε στην Πάτρα και η καταγωγή του είναι από το Αίγιο, ενώ η οικογένεια του έλκει την καταγωγή της από τον μεσολογγίτη αγωνιστή και οπλαρχηγό Δημήτριο Μακρή. Υπηρέτησε στο πολεμικό ναυτικό όπου και απολύθηκε με τον τιμητικό βαθμό του κελευστή. Έχει σπουδάσει κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Νομική στο Sheffield University, εμπορικό, τραπεζικό και φορολογικό δίκαιο στο Kent University, όπου και είναι υποψήφιος διδάκτορας χρηματοπιστωτικού δικαίου. Εργάζεται ως δικηγόρος με έδρα τον Πειραιά και την Λευκωσία. Είναι εκλεγμένος Αντιπρόεδρος του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών.

Top
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για καλύτερη φυλλομέτρηση. Δείτε πώς χρησιμοποιούμε τα cookies και πώς μπορείτε να αλλάξετε τις ρυθμίσεις σας. Περισσότερα…