H Σημαία, η Ελλάδα και οι Αγώνες της Αριστεράς

 

Με έκπληξη είδα τους νεοπροσληφθέντες της ΕΡΤ να μπουκάρουν πρόσφατα στο Ραδιομέγαρο στο άκουσμα του επαναδιορισμού τους στο προηγούμενο καθεστώς. Αυτό που δεν μου έκανε έκπληξη είναι που κράδαιναν Ελληνικές Σημαίες. Τι ακριβώς είναι η Σημαία;

Ο κόσμος κυβερνάται από Σύμβολα, είχε πει κάποιος σοφός της αρχαιότητας. Ένα εξ αυτών είναι προφανές ότι είναι η Σημαία. Μικρός θυμάμαι μάθαινα ότι η Σημαία εκπροσωπεί όλο το Έθνος – Κράτος και ότι αυτό πρεσβεύει. Δηλαδή αρχές και αξίες, παράδοση και ιστορία και πολιτιστική ταυτότητα.

Τώρα την είδα μάλιστα στα χέρια υπαλλήλων της ΕΡΤ και μάλιστα επάνω είχαν κολλήσει και ένα χαρτί για την επαναλειτουργία της. Τι ωραία εικόνα… Πράγματι άξια της Σημαίας μας… Είναι η ίδια Σημαία που κυμάτιζε στους Βαλκανικούς Πολέμους, στα πλοία της Ελληνικής Επανάστασης, στο Θωρηκτό Αβέρωφ, στο Αλβανικό Μέτωπο, στη Μικρά Ασία και στα Δημόσια Κτίρια του Κράτους, όπως και στις κεντρικές πλατείες των πόλεων του. Ναι… είναι η ίδια Σημαία… Προσθέσαμε και άλλη μια ένδοξη στιγμή για αυτή… την επαναπρόσληψη των εργαζομένων της ΕΡΤ… Otempora, omores, που έλεγαν και οι Ρωμαίοι. Η επιτομή ευτελισμού συμβόλων, αρχών και αξιών είναι η Αριστερά.

Βέβαια από την άλλη, αφού η Σημαία εκπροσωπεί μια κουλτούρα και μια πολιτιστική ταυτότητα, μήπως ορθώς την κρατούσαν; Τι θέλω να πω, γιατί μπορεί να σφάλλω κιόλας. Ότι δηλαδή εφόσον ο διορισμός στο Δημόσιο και ο παχυλός μισθός του έγιναν Εθνικός στόχος του κάθε Έλληνα και ειδικότερα του Αριστερού, μήπως δικαίως την κρατούσαν;

Βασικά κάτι δεν στέκει καλά. Ισχύει το ότι ο διορισμός στο Δημόσιο είναι Εθνική υπόθεση; Μάλλον όχι. Ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να είναι. Άρα μάλλον κακώς κρατούσαν την Σημαία σε εκείνη την χρονική στιγμή. Δεν λέω απαραίτητα ότι δεν είναι Έλληνες (αν και αυτό θα το αναλύσουμε παρακάτω), αλλά ότι δεν θα έπρεπε να δέσουν την Σημαία με μια στιγμή, ηθικά τουλάχιστον κενή και στεγνή και κυρίως φθηνή. Αυτό κατεβάζει την αξία της Σημαίας μας. Δεν της προσθέτει κύρος σε μια προσπάθεια να ανεβάσουν τον ιδιοτελή και φθηνό ηθικά «αγώνα» τους.

Μιας που η Αριστερά είναι βαθύτατα ταυτισμένη με το Δημόσιο χώρο, αλήθεια βρίσκεται κάτι το Ελληνικό σε αυτή; Είναι πράγματι γεγονός ότι μετά την απελευθέρωση και τουλάχιστον μέχρι το 1920 ο διορισμός στο Δημόσιο ήταν ένα βασικό ζητούμενο για κάθε Έλληνα. Μετά λίγο οι πόλεμοι, λίγο η ανάπτυξη όταν δεν είχαμε αυτούς, λίγο οι χαμηλοί μισθοί, το όραμα αυτό έφθινε. Υπήρχε όμως άσβεστο στην Αριστερά. Η Αριστερά στην Ελλάδα κάνει την εμφάνιση της αρκετά μετά την απελευθέρωση, περίπου καμιά εκατοσταριά χρόνια, και φθάνει μέσω του Κομμουνιστικού Κόμματος. Έκτοτε θα σπάσει σε πολλά κομμάτια καθένα επικαλούμενο το δικό του παραμύθι, χωρίς αυτό όμως να έχει καμία σημασία για το εν λόγω κείμενο.

Ο λόγος που η Αριστερά είναι τόσο ταυτισμένη με το Δημόσιο είναι το ότι η Αριστερά προέρχεται και εξελίσσεται συνολικά από μια «υλιστική» θεώρηση των πραγμάτων. Βασικά δεν ασχολείται με έννοιες και ιδέες αλλά με πράγματα. Εκ θεμελίων δηλαδή δεν έχει ουδεμία σχέση με τον αρχαίο και βυζαντινό ελληνισμό. Οι πρόγονοι των Αριστερών δε, οι μηδενιστές, θα προκαλέσουν την έκπληξη κάθε μορφωμένου ανθρώπου και ανθρώπου του πολιτισμού και των γραμμάτων ακόμα και στη Ρωσία. Ο ίδιος ο Ντοστογιέφσκυ θα τους καυτηριάσει ουκ ολίγες φορές, παρότι και ο ίδιος βρέθηκε στο απόσπασμα από τους εχθρούς τους, τον Τσάρο, απόδειξη ότι η διανόηση δεν μπορεί να είναι Αριστερή. Γιατί η Αριστερά είναι υλιστική. Αν κανείς διαβάσει τα βιβλία της θα δει ότι όλα ασχολούνται με την ύλη και όχι με την παραγωγή της αλλά την διανομή της. Δεν ασχολούνται ούτε με το Δίκαιο, ούτε με το Ηθικό, ούτε με το Θεϊκό. Αντ΄αυτού καταργούν όλες τις παραπάνω έννοιες. Ο ίδιος ο Μαρξ έλεγε ότι η Θρησκεία είναι το όπιο (δηλαδή το ναρκωτικό) του λαού… περίμενε να δεις τώρα που είχα δει τον Σταυρό να τον κρατάει Αριστερός …ααα ναι… στην Σημαία ήταν…

 Η Αριστερά δίνει μεγάλη έμφαση στο Δημόσιο ακριβώς γιατί πιστεύει μόνο σε μια ισότητα, την υλική, βέβαια ποιος έλεγε να δεις κάτι για την ισότητα…. Έλληνας… ΑΑΑ ναι, ο Αριστοτέλης, που έλεγε ότι «δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των άνισων» …Μάλλον ο Αριστοτέλης δεν είναι Έλληνας, αλλά ο «Έλληνας» Αριστερός είναι…απόδειξη ότι κρατάει και την Σημαία της Ελλάδας κατά τον επαναδιορισμό του στην ΕΡΤ άλλωστε. Θεωρεί ο Έλληνας Αριστερός ότι το Δημόσιο είναι η προσωποποίηση της ισότητας στην διανομή. Βέβαια ουδέποτε έκατσε φιλοσοφικά να ασχοληθεί με την ισότητα όπως ο Αριστοτέλης…μόνο υλικά την αντιλαμβάνεται την ισότητα… τι ξέρει άλλωστε αυτός ο άσχετος; Εμείς ξέρουμε καλύτερα!!! Οι Έλληνες Αριστεροί τα γνωρίζουν όλα και ο Αριστοτέλης τι είναι; Καπιταλιστική προπαγάνδα… άσε που εκπαίδευε και βασιλείς… που το πας αυτό. Και έτσι το Δημόσιο, ο διορισμός σε αυτό και ο παχυλός μισθός που κατέλειξε μετά το 1980 να το ακολουθεί έγιναν μάλλον ο Εθνικό Ιδεώδες… εξ ου και η Σημαία άλλωστε…

Λυπάμαι πολύ. Ειλικρινά λυπάμαι για το ένδοξο παρελθόν, το σιχαμερό παρόν και το σάπιο μέλλον αν συνεχίσουμε έτσι.

Διαβάστηκε 956 φορές
Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης

Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμων, απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε εξειδίκευση στην Πολιτική Επικοινωνία και Ανάλυση ενώ έχει διατελέσει επικοινωνιακός σύμβουλος και Campaign Manager.

Κατέχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους από το Cardiff University και το Institute of Chartered Shipbrokers με εξειδίκευση στη Ναυτιλιακή Πολιτική και στην επίλυση ναυτασφαλιστικών διαφορών.

Είναι Ιδρυτής και Συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών (www.syntiritikoi.gr) ενώ είναι τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ και επιστημονικός συνεργάτης της μηνιαίας επιθεώρησης "Νέα Πολιτική".

Επιστημονικός Συνεργάτης της Νέας Δεξιας

Top
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για καλύτερη φυλλομέτρηση. Δείτε πώς χρησιμοποιούμε τα cookies και πώς μπορείτε να αλλάξετε τις ρυθμίσεις σας. Περισσότερα…