Ωραιόκαστρο: Ο προμαχώνας του Έθνους και της Ελευθερίας

Οι ταλιμπάν της πολιτικής ορθότητας μαζί με τον απαίδευτο Υπουργό (α)Παιδείας και εσχάτως την δικαιοσύνη επιτίθενται στους "ρατσιστές" γονείς του Ωραιοκάστρου. "Τα παιδιά των προσφύγων θα πάνε όπου νομίζουμε εμεις" είπε δίκην σταλινικού απολιθώματος ο Φίλης· "να πάρει τα παιδιά η  πρόνοιαι από τους φασίστες" είπαν οι πασοκογενείς φιλελέδες· και ο γνωστός "δεξιάρας" αντιπρόεδρος τηρεί σιγή ασυρμάτου.

Να να το κλείνουμε λοιπόν το θέμα σιγά σιγά:

1. Στο Ωραιόκαστρο αντιπαρατίθενται δύο εντελώς διακριτοί κόσμοι. Εμείς και οι άλλοι. Με την λέξη "εμείς" εννοούμε όσους επιθυμούν μία πατρίδα ελεύθερη, μια Ελλάδα πολιτισμικά διακριτή και μια χώρα γεμάτη από δικά μας παιδιά, που μαζί με τους νόμιμους μετανάστες, θα επωμιστούν σαν ενωμένη φάλαγγα τα βάρη της κρίσης και τον σταυρό της ελληνικής ταυτοτικής συνέχειας. Στον αντίποδα η λέξη "άλλοι" συμπεριλαμβανει -χωρίς να εξαντλείται- όλους όσους μάχονται να καταστεί η Ελλάς ένας πολυπολιτισμικός χυλός, μια άμορφη μάζα, γεμάτη από κάθε τριτοκοσμικό λαθρομετανάστη, με άμεση συνέπεια το βιολογικό τέλος του ελληνικού έθνους.

2. Αντίπαλος κατά τα φαινόμενα δεν είναι (μόνο) η Αριστερά. Αντίπαλος είναι (κυρίως) οι αριστερίζοντες φιλελεύθεροι (δηλαδή πρώην πασόκοι και σία), που για συντομία αποκαλούμε fileleft: το ευρωκομμουνιστικό amagi, η τραγελαφική lifo, η ξετσίπωτη athensvoice και πάει λέγοντας (ή και κλαίγοντας, δεν ξέρω θα σας γελάσω). Όλοι αυτοί που μιλάνε με κραυγές και ταμπέλες και ζητάνε από την πρόνοια να οργανώσει παιδομάζωμα. Οι σύγχρονοι γενίτσαροι ανάμεσα μας.

3. Κανένας δεν θέλει να την πληρώσουν τα παιδάκια, κανένας. Από την άλλη, δεν θέλουμε να πληρώσουν τα σπασμένα και τα δικά μας παιδάκια, τα αυριανά πατριωτάκια μας, οι μελλοντικοί πολίτες της νεολληνικής μπανανίας που δοκιμαζόμενοι στον πειραματικό σωλήνα της "μπολυμπολιτιζμιγκής κενωνίας" του Φίλη, της lifo και του Amagi θα μετατρέπουν σε μειονότητα μέσα στην γη των προγόνων τους· μειοψηφία στο χώμα που ελευθέρωσε ο παππούς τους.

4. Ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι λοιπόν θέμα για τους χαχόλους "άλλους". Κανένας δεν ζητά -εκτός από τους πανίβλακες νεοναζιστές- πογκρόμ εναντίον των μεταναστών. Κυρίως γιατί έτσι ΔΕΝ λύνεται το πρόβλημα αλλά φουντώνει.  Ζητάμε απεναντίας σεβασμό στα δικαιώματα του ανθρώπου, χωρίς να εξαντλούμε την ευαισθησία μας μόνο στους ξένους. Απαιτούμε ένα αυστηρό συντηρητικό κράτος, χαλύβδινο και δυναμικό, που με την κατάλληλη τεχνογνωσία και μεθοδολογία, θα ελέγχει και θα εποπτεύει εξαντλητικά την νομιμότητα όσων εισέρχονται, θα φιλτράρει από τις μεταναστευτικές ροές τους λαθρομετανάστες, θα τους διαχωρίζει από τους (ελάχιστους) νόμιμους πρόσφυγες που ανεμπόδιστοι θα συνεχίζουν την πορεία τους προς τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και θα φιλοξενεί τους παραβάτες των νόμων περί μετανάστευσης σε φυλασσόμενα, από ισχυρή αστυνομική δύναμη, κέντρα κράτησης μέχρι να απελαθούν κατά τους οικείους νόμους. Στο πλαίσιο αυτό, η Αυστραλία του (σπουδαίου) Τόνυ Άμποτ δείχνει τον δρόμο. Ούτε ένας παράνομος εποικος στην γη μας.

5. Οι συναισθηματικοί εκβιασμοί δεν πρέπει να αγγίζουν κανένα. Φτάνει πια η καραμέλα περί αντιδραστικής αναλγησίας. Κανένας δεν στερεί το δικαίωμα στην μόρφωση στα παιδιά των μεταναστών προστατεύοντας το σπλάχνο του. Απεναντίας, με την άρνηση εισαγωγής τους στα σχολεία οι γονείς του Ωραιοκάστρου θέλουν να διασφαλίσουν ακριβώς το αντίθετο: ότι παιδιά που δεν ξέρουν καν την γλώσσα μας (πόσο μάλλον την κουλτούρα μας) δεν θα αναγκάσουν τα δικά τους παιδιά να μείνουν πίσω στην εκπαίδευση τους. Ο χυδαίος εξισωτισμός των άνισων δεν μπορεί να αποτελεί λύση. Είναι απολύτως λογικό και καθόλου ηθικά επιλήψιμο να επιθυμούν αυτοί οι γονιοί το καλύτερο για τα παιδιά και το σχολικό τους περιβάλλον. Είναι επίσης απολύτως λογικό να μην επιθυμούν έναν δωδεκάχρονο αραβόφωνο για συμμαθητή του γιού ή της κόρης τους. Και είναι τόσο αυτονόητα λογικό, διότι το σχολείο στην Ελλάδα -όπως παντού στον δυτικό κόσμο- λειτουργεί με τάξεις, δηλαδή με κλάσεις προόδου. Όχι μόνο ηλικιακές κλάσεις αλλά κυρίως μαθησιακές. Μπορούμε λοιπόν να υποθέσουμε ότι ο δωδεκάχρονος αφγανάκος Αμπού θα έχει την ίδια απόδοση στην τάξη με τον δωδεκάχρονο ελληνάκο Κωστάκη; Όχι, γιατί ο Αμπού δεν μιλάει καν ελληνικά.

Δύο τινά λοιπόν μπορούν να προκύψουν: είτε ο Αμπού θα περιθωριοποιηθεί από τους συμμαθητές του και θα καταστεί αποσυνάγωγος όλης της τάξης, είτε ο Κωστάκης θα μείνει πίσω στην πρόοδο του και μεθαύριο θα γίνει πράγματι ρατσιστής από απόγνωση για την ζοφερή πραγματικότητα γύρω του.

Επιλέγουμε την τρίτη λύση: την συνετή λογική των γονέων του Ωραιοκάστρου. Στεκόμαστε δίπλα σε αυτούς και τα παιδιά τους.

Διαβάστηκε 1513 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016 19:07
Γεώργιος Χρ. Μακρής

Ο Γιώργος Χρ. Μακρής γεννήθηκε στην Πάτρα και η καταγωγή του είναι από το Αίγιο, ενώ η οικογένεια του έλκει την καταγωγή της από τον μεσολογγίτη αγωνιστή και οπλαρχηγό Δημήτριο Μακρή. Υπηρέτησε στο πολεμικό ναυτικό όπου και απολύθηκε με τον τιμητικό βαθμό του κελευστή. Έχει σπουδάσει κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Νομική στο Sheffield University, εμπορικό, τραπεζικό και φορολογικό δίκαιο στο Kent University, όπου και είναι υποψήφιος διδάκτορας χρηματοπιστωτικού δικαίου. Εργάζεται ως δικηγόρος με έδρα τον Πειραιά και την Λευκωσία. Είναι εκλεγμένος Αντιπρόεδρος του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών.

Top
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για καλύτερη φυλλομέτρηση. Δείτε πώς χρησιμοποιούμε τα cookies και πώς μπορείτε να αλλάξετε τις ρυθμίσεις σας. Περισσότερα…