Η εξουσία στους χειρότερους!

Θα έχετε την απορία: πως γίνεται έξυπνοι λαοί να αναδεικνύουν ανίκανους ηγέτες; Την ίδια απορία έχω και εγώ. Ή μάλλον είχα γιατί νομίζω πως έχω βρει μια απάντηση κάπως ικανοποιητική για τον προβληματισμό μου.

Είναι ενδεικτικό το παράδειγμα των Ελλήνων: ένας λαός, ένα έθνος με τόσους άξιους ανθρώπους και αναδεικνύει συνεχώς ανεπάγγελτους από τζάκια ή από τον κομματικό σωλήνα να τους εκπροσωπούν σε εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο. Σπάνια θα δεις ανθρώπους της εργασίας, επιτυχημένους να φτάνουν σε ψηλές θέσεις εξουσίας στην Ελλάδα. Γιατί άραγε;

Το άρθρο αυτό δεν έχει σκοπό να φωτογραφίσει ανθρώπους και να ασκήσει μια συγκεκριμένη αντιπολίτευση σε κάποια κυβέρνηση. Ο στόχος είναι να ασκηθεί αντιπολίτευση στη νοοτροπία των Ελλήνων και κυρίως στη νοοτροπία με την οποία ψηφίζουν.

Η απάντηση στο αρχικό ερώτημα ενδεχομένως να είναι πιο απλή απ’ ότι φανταζόμαστε. Ο Θουκυδίδης ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ. είχε πει πως «Η ανθρώπινη φύση μισεί ό,τι υπερέχει». Η ζήλια και ειδικά ο φθόνος, αυτή η μορφή διεστραμμένης και κακιάς ζήλιας, συνοδεύουν πολλούς από εμάς μέσα στην κάλπη.

Και ακριβώς εκεί μας καθοδηγούν το χέρι στο κατάλληλο ψηφοδέλτιο. Για παράδειγμα: δε θα ψηφίσουμε έναν πετυχημένο επιστήμονα για βουλευτή σκεπτόμενοι «Αυτός είναι ήδη ψηλά, τι άλλο θέλει πια. Δε του φτάνουν τόσα;;;;» και θα επιλέξουμε το διπλανό υποψήφιο που θα είναι παιδί του κομματικού σωλήνα και δε θα έχει τις διακρίσεις του προηγούμενου υποψηφίου. Στην πραγματικότητα δεν το κάνουμε για να δώσουμε μια ευκαιρία στον δεύτερο να διακριθεί αλλά γιατί απλά φθονούμε τον άξιο υποψήφιο με τις περγαμηνές και δε θέλουμε να πετύχει κάτι παραπάνω. Αντίθετα, ο λιγότερο άξιος μας ικανοποιεί αφού αισθανόμαστε πως με την εκλογή του δε θα «μας περάσει»!!!!

Βρισκόμαστε έτσι ως υπόδουλοι μιας σύντομης αίσθησης κατωτερότητας και συμπλέγματος που μας οδηγεί να θυσιάσουμε το μέλλον το δικό μας, των παιδιών μας και της χώρας μας.

Μετά, όμως, συμβαίνει το εξής απίθανο που θυμίζει κωμωδία αν όχι φάρσα. Οι ίδιοι ακριβώς, που ψηφίζαμε τους λιγότερο ικανούς γκρινιάζουμε πως μας κυβερνούν ανεπάγγελτοι και γόνοι που ζουν εκτός κοινωνικής πραγματικότητας και πως όλοι οι φτασμένοι, φτάνουν ψηλά μέσα από τον κομματικό σωλήνα κτλ. Και η απορία μου είναι: γιατί κατηγορούμε αυτούς και όχι εμάς που τους αναδείξαμε με την ψήφο μας;;;;;;

Γιατί απλά ο εγωισμός μας δε μας επιτρέπει να επιρρίψουμε ευθύνες στην αρχοντιά μας και γινόμαστε οι κινητήριοι μοχλοί ενός φαύλου κύκλου με θύματα εμάς τους ίδιους, τα παιδιά μας και το μέλλον όλων μας.

Ας σταματήσουμε, λοιπόν, τα παράπονα και ας βάλουμε στόχο να εκλέγουμε τους Αρίστους. Αν θέλουμε να αλλάξει κάτι βέβαια. Γιατί η ρουτίνα και η συνήθεια δημιουργούν μια ασφάλεια και ένα κατεστημένο που θέλει κόπο για να αλλάξει…

Διαβάστηκε 1309 φορές
Βασίλης Δ. Παπαγιαννίδης

Ο Βασίλης Δ. Παπαγιαννίδης είναι απόφοιτος Νομικής, Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης 

Top
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για καλύτερη φυλλομέτρηση. Δείτε πώς χρησιμοποιούμε τα cookies και πώς μπορείτε να αλλάξετε τις ρυθμίσεις σας. Περισσότερα…