ΕΝΦΙΑ και Άλλες Κομμουνιστικές Ιστορίες

του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη

 

Η Δεξιά στην Ελλάδα βρίσκεται σε τέτοια ιδεολογική σύγχυση που από την μία ακούμε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να «τιμά την Αριστερά και τους αγώνες της» και από την άλλη να καλωσορίζει τον ΣΥΡΙΖΑ στις «Δεξιές» πολιτικές των φόρων. Πραγματικά είναι απορίας άξιον εάν η καλούμενη ως «Δεξιά» στην Ελλάδα στα Κοινωνικά ζητήματα αποφασίζει την υπερψήφιση του Τζαμιού στον Βοτανικό, δεν αντιδρά στην αφελλήνιση της Παιδείας, υπερψηφίζει το Σύμφωνο Συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών ενώ στα Οικονομικά ζητήματα θεωρεί ότι ο ΕΝΦΙΑ είναι αναγκαίος φόρος και ότι γενικότερα η πολιτική των φόρων είναι κάτι το ρεαλιστικό για την αναστήλωση της χώρας σε τί άραγε διαφέρει επί της ουσίας από την Αριστερά;

 

Προς αποφυγή οιασδήποτε παρεξηγήσεως: η κυβέρνηση αυτή δεν είναι ούτε Νεοφιλελεύθερη ούτε Δεξιά. Είναι αμιγώς, ρητώς και κατηγορηματικώς ΑΡΙΣΤΕΡΉ. Προτιμά την αύξηση των φόρων έναντι της περιστολής των κρατικών δαπανών. Προτιμά ένα κρατικιστικό ασφαλιστικό σύστημα έναντι ενός κεφαλαιοποιητικού. Προτιμά τον διαμοιρασμό της φτώχειας με εξίσωση όλων προς τα κάτω και άρα κατάργηση της μεσαίας τάξεως. Επιζητά την καθεστωτική της κυριαρχία μέσω επιβολής του αφελληνισμού στην παιδεία και διά μέσω των ανοικτών συνόρων. Προτιμά την απόδοση υπηκοότητας σε λαθρομετανάστες έναντι της προσπάθειας επίλυσης του δημογραφικού. Καμία αμφιβολία δεν υπάρχει: είναι ακραίοι, αμετανόητοι μαρξιστές που δημιουργούν ταξικές αντιθέσεις για να διαιωνίζουν την ανάγκη της ύπαρξής τους.

 

Το καταπληκτικότερο όλων είναι ότι «Δεξιοί» και Αριστεροί επιτίθενται στην Ιδιοκτησία. Η Ιδιοκτησία και η ενσυναίσθηση ότι είναι κάτι «δικό μου» κατατάσσει κάποιον στην Μεσαία Τάξη από την στιγμή που το διετύπωσε ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά». Η πτώση από την Μεσαία Τάξη οδηγεί τους πολίτες στο να επαναστατούν. Έτσι προέκυψε η Ένδοξη Επανάσταση στην Αγγλία το 1688 και από την πτώση από την μεσαία τάξη ανεδύθη ο Ναζισμός. Δεν έχει σημασία εάν η φορολόγηση στην Ιδιοκτησία έχει ως στόχο την αποσυσσώρευση χρημάτων από τις «ράθυμες» επενδύσεις στην γή οι οποίες δεν προσφέρουν καινοτομία. Από την στιγμή που έχει αποφασισθεί ότι εάν κάποιος δεν μπορεί να αποπληρώσει τον ΕΝΦΙΑ τότε το κράτος «δικαιούται» να του κατάσχει το σπίτι τότε έχουμε εξοκείλει στον Κομμουνισμό. Πρώτα δημιουργείς πλούτο απολύοντας από το δημόσιο, μετατάσσοντας υπαλλήλους, κλείνοντας οργανισμούς που δεν προσφέρουν τίποτα, μειώνεις την φορολογία την ίδια στιγμή που την απλοποιείς και την καθιστάς ενιαία και, άπαξ έχουν πραγματοποιηθεί όλα αυτά, αρχίζεις να σκέπτεσαι μήπως και πρέπει να ψελλίσεις περί της φορολόγησης της ιδιοκτησίας των Πολιτών. Όμως, αυτή είναι η παρακαταθήκη της μεταπολίτευσης αφού στο Σύνταγμα του 1974 τα Ιδιοκτησιακά δικαιώματα δεν είναι συνδεδεμένα με την Ατομική Ιδιοκτησία αλλά με τις «ανάγκες» του κράτους.

 

Γενικότερα, αυτό που πρέπει να καταστεί κατανοητό είναι ότι ο ΕΝΦΙΑ και κυρίως οι συνέπειες που απορρέουν από την αδυναμία αποπληρωμής του είναι ότι πρόκειται περί ενός Κομμουνιστικού φόρου επίταξης. Το επιχείρημα ότι και σε άλλες χώρες του κόσμου ισχύει ο φόρος των ακινήτων βρίσκεται στα όρια της γραφικότητας ιδίως όταν εξοστομίζεται από φερόμενους ως «Δεξιούς». Διότι σε άλλες χώρες ούτε υφίσταται η εξαιρετική παράδοση του να κατέχει κάποιος τουλάχιστον ένα ακίνητο ως στοιχείο «νοικοκυροσύνης» ούτε αντιμετωπίζουν τέτοια κρίση αδυνατώντας να πωλήσουν την Ιδιοκτησία τους ακόμα και εάν το επιθυμούν. Σε γενικές γραμμές στην Κομμουνιστική Ελλάδα έχουμε συνηθίσει να τα φορτώνουμε όλα σε αυτούς που έχουν οργανώσει την ζωή τους ως υπεύθυνοι οικογενειάρχες και να αφήνουμε ανεξέλεγκτους όλους εκείνους που παρασιτούν εναντίον τους ως δημόσιοι «λειτουργοί». Το τραγικότερο από όλα είναι ότι αυτοί οι νοικοκυραίοι, οικογενειάρχες ιδιοκτήτες προς το παρόν μένουν ανεκπροσώπητοι. Έως πότε;

 

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Διαβάστηκε 2247 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016 09:44
Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης

Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμων, απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε εξειδίκευση στην Πολιτική Επικοινωνία και Ανάλυση ενώ έχει διατελέσει επικοινωνιακός σύμβουλος και Campaign Manager.

Κατέχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους από το Cardiff University και το Institute of Chartered Shipbrokers με εξειδίκευση στη Ναυτιλιακή Πολιτική και στην επίλυση ναυτασφαλιστικών διαφορών.

Είναι Ιδρυτής και Συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών (www.syntiritikoi.gr) ενώ είναι τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ και επιστημονικός συνεργάτης της μηνιαίας επιθεώρησης "Νέα Πολιτική".

Επιστημονικός Συνεργάτης της Νέας Δεξιας

Top
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για καλύτερη φυλλομέτρηση. Δείτε πώς χρησιμοποιούμε τα cookies και πώς μπορείτε να αλλάξετε τις ρυθμίσεις σας. Περισσότερα…