Αριστερά και Οικονομία: Δύο Δρόμοι Παράλληλοι

 

Ένα ακόμα εκ των παραλόγων που παρατηρεί καθημερινά ο Έλληνας στις οθόνες του, είναι και η εξέλιξη της κατάστασης της Οικονομίας και των Οικονομικών. Είναι περισσότερο από βέβαιο ότι η κατάσταση οδεύει προς ναυάγιο παρόμοιο με το οποίο η γενιά μας τουλάχιστον δεν θα έχει γνωρίσει.

Η κυβέρνηση, όπως είναι γνωστό, έχει μπει σε μια διαδικασία διαπραγμάτευσης με τους δανειστές μας (ή τουλάχιστον έτσι λέει) για αλλαγές στους στόχους του προγράμματος και στον τρόπο που αυτοί θα επιτευχθούν. Έτσι από 4% περίπου πρωτογενές πλεόνασμα που αυτοί μας ζητούσαν προσπάθησαν να το πάνε στο 1,5%, δηλαδή σε αυτό που ήταν πέρυσι, και επιπλέονζήτησαν να γίνουν αποδεκτά μια σειρά μέτρων αμφίβολης εισπραξιμότητας.

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ

Επειδή ο λαός δεν γνωρίζει πράγματα και, ως γνωστόν, είναι ευκολόπιστος, είναι καλό εμείς που γνωρίζουμε ορισμένα πράγματα να τα εξηγούμε για να γίνονται κατανοητά.  Έτσι ξεκινώ από την αιτία της όλης φασαρίας και τον λόγο όπου αυτή η διαπραγμάτευση είναι πιθανόν να είναι απλά "διαπραγμάτευση" (σε εισαγωγικά δηλαδή).

Υπάρχουν πολλών ειδών διαπραγματεύσεις. Η μια είναι αυτή που γίνεται σήμερα, όπου κάθε πλευρά εκτοξεύει ύβρεις προς την άλλη, ενώ δημοσίως βάζει κόκκινες γραμμές ώστε να προκαλέσει στην άλλη πλευρά τετελεσμένα. Μια άλλη μορφή είναι αυτή που είχε η προηγούμενη κυβέρνηση, όπου τα δύο μέρη σε διάφορα επίπεδα ιεραρχίας κάθονται σε ένα τραπέζι και συζητούν τα ζητήματα και όταν καταλήγουν ανακοινώνουν στους λαούς τους, στους μετόχους (αν πρόκειται για επιχειρήσεις), στο κοινό εν πάσει  περιπτώσει την συμφωνία.

Αυτή η "δημόσια" διαπραγμάτευση όμως ενώ εκβιάζει τον "αντίπαλο", ουσιαστικά θέτει δύο πολύ σοβαρά ζητήματα και δεν ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου το μέρος το οποίο την εφαρμόζει  είναι πιο αδύναμο από το άλλο.  Όπως στην περίπτωση μας είναι η Ελλάδα.

Το πρώτο είναι ότι βλέπει "αντίπαλο" και όχι συνεργάτη. Είναι συζητήσιμο κατά πόσον οι Ευρωπαίοι δεν μας συμπεριφέρθηκαν σωστά. Οι Ευρωπαίοι δεν είναι οι δαίμονες κακών και, όπως έχω γράψει και παλαιότερα, αυτά που ζητούν από την κάθε κυβέρνηση να κάνει όχι απλά δεν είναι παράλογα, αλλά όλοι οι άνθρωποι της Ελληνικής πολιτικής, οικονομικής, πνευματικής Ελίτ ξέρουν ότι είναι η λύση και όχι το πρόβλημα πια. Και θα φανεί ακόμα περισσότερο αυτό στο τέλος όπου εκεί θα καταλήξουμε ούτως ή άλλως.

Το δεύτερο είναι ότι όταν δεσμεύεσαι δημοσίως αναγκάζεις και τον άλλον να πράξει το ίδιο. Ωθείς ακραίους κύκλους σε άλλες χώρες να απαιτούν από τις κυβερνήσεις τους ακραίες δεσμεύσεις απέναντι στην χώρα με αποτέλεσμα και να επιδεινώνεις την θέση σου, αλλά και να δένεις χειροπόδαρα το άλλο μέρος με τον τρόπο που ο ίδιος δένεις τον εαυτό σου. Και την θηλιά στο λαιμό της δεν την δένει το ισχυρό μέρος αλλά το αδύναμο. Για αυτό είπα παραπάνω ότι η τακτική που ακολουθεί η παρούσα κυβέρνηση μόνο συντριβή μπορεί να φέρει και σίγουρα χειρότερα αποτελέσματα που θα μεταφράζονται σε χειροτέρευση των συνθηκών διαβίωσης.

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Όλη την περίοδο αυτή, και ενώ τους έχεις δέσει όλους τους άλλους σε μια ρητορική κατά σού, και σε δικές τους "κόκκινες γραμμές" από τις οποίες δεν μπορούν να υπαναχωρήσουν περισσότερο από εμάς, υπάρχει στην άκρη και μια χώρα.

ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ

Όσο οι δόσεις του Μνημονίου δεν έρχονται μέσα στην χώρα και προκειμένου η χώρα να μην κηρύξει χρεοστάσιο, πληρώνεις τις δόσεις των προηγούμενων δανείων με ρευστό της χώρας που το στερείς από την Οικονομία. Ήδη η κυβέρνηση τον Φεβρουάριο και Μάρτιο πήρε τα αποθεματικά των Ταμείων, των Νοσοκομείων και γενικώς των φορέων Κεντρικής Κυβέρνησης και των Ασφαλιστικών Ταμείων και τώρα έχει πάει και τραβάει το ρευστό όλων των φορέων Γενικής Κυβέρνησης, δηλαδή και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Η κατάσταση γίνεται ακόμα χειρότερη αν αναλογιστεί κανείς ότι στο Ταμείο τα έσοδα δεν πάνε καθόλου καλά. Τα μέτρα της κυβέρνησης (πχ το μέτρο των 100 δόσεων, οι απομειώσεις των χρεών που προκαταβάλλονται ως σύνολο κλπ) δεν έχουν αποδώσει ούτε το ελάχιστο. Αυτά τα μέτρα εν τω μεταξύ ήταν εκείνα με τα οποία πήγαινε στην "φαρέτρα" του ο Βαρουφάκης για να διαπραγματευτεί με τους Ευρωπαίους. Οι οποίοι του έλεγαν τι; Ότι εισέπραξε τα πρώτα και μετά θα τα αφαιρέσουμε από τα κανονικά μέτρα που σε καλούμε να πάρεις. Ότι λεφτά δεν σου δίνουν με αυτά τα μέτρα γιατί η εισπραξιμότητα τους είναι αμφίβολη και τώρα η κυβέρνηση μας λέει ότι έχει στέρηση εσόδων... Βλέπουμε δηλαδή ότι αυτά που λέει η κυβέρνηση είναι παράλογα και όχι οι Ευρωπαίοι. Ορίστε που πήρες τα μέτρα που τους ζήταγες να δεχτούν και που είναι τα αποτελέσματα;

Άλλωστε κατά το παρελθόν επίσης οι κυβερνήσεις πηγαίνανε με τέτοια ασαφή μέτρα και πάντα "έτρωγαν πόρτα". Ο Σαμαράς για το 2014 κατάφερε να αντλήσει κάποια χρήματα από φοροδιαφυγή (προφανώς όχι αυτά που ευαγγελίζονταν) και οι Ευρωπαίοι του επέτρεψαν να τα αφαιρέσει από τα άλλα μέτρα εκ των υστέρων. Δηλαδή σου λένε ότι πιάσε εσύ την φοροδιαφυγή, βάλε στο Ταμείο σου λεφτά από ανείσπρακτες οφειλές πρώτα και ανάλογα με το τι θα βάλεις βλέπουμε μετά τι θα αφαιρέσεις από τα άλλα, τα "κακά" μέτρα. Παράλογο; Δεν νομίζω. Ορίστε άλλωστε η εισπραξιμότητα... την βλέπουμε καθημερινά.

ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ

Εκτός όμως το παραπάνω πρόβλημα έχουμε και το πρόβλημα του Κρατικού Κορβανά (του Ταμείου δηλαδή), του οποίου δείκτης και συνδιαμορφωτής είναι τα δημοσιονομικά μεγέθη. Ενώ αγωνιούμε για το Ταμείο μήνα- μήνα και ανακουφιζόμαστε όταν την "βγάζουμε καθαρή", υπάρχει κάτι μεςσοπρόθεσμο στην άκρη. Το πως θα κλείσει η χρονιά; Αναρωτιέται άλλωστε κανείς;

Πάει εκεί η κυβέρνηση και κάνει βόλτες φωνάζοντας ότι επιθυμεί να της επιτρέψουν να έχει μόνο 1,5% πρωτογενές πλεόνασμα έναντι του 4%, αλλά η Οικονομία έχει δεχτεί τέτοιο πλήγμα όλο αυτό το διάστημα που είναι αμφίβολο με ποιον τρόπο θα το επιτύχει ακόμα και το περσυνό μέγεθος. Αρκεί να σκεφτούμε όλοι πόσο δύσκολη ήταν η προηγούμενη χρονιά για να φτάσουμε αυτό το 1,5% που ζητάμε να φτάσουμε και φέτος, με δεδομένο όμως το εξής:

Έχει περάσει Ιανουάριος, Φεβρουάριος, Μάρτιος, Απρίλιος (σχεδόν) που κάθε μήνα είσαι ως Κράτος με έλλειμμα. Κάθε μήνα η κυβέρνηση εκδίδει Έντοκα Γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου και βάζει τους φορείς με το ζόρι να τα αγοράσουν, που σημαίνει ότι κάθε μήνα το Ταμείο είναι μείον. Πόσο μείον δεν το γνωρίζει κανείς γιατί η κυβέρνηση κρύβει τα στοιχεία. Αυτό το παραπονιούνται και οι Ευρωπαίοι. Όμως ακόμα και αν σου επιτρέψουν να φτάσεις τα περσινά μεγέθη, έχεις μόλις άλλους 8 μήνες για να πετύχεις αυτό που πέτυχες πέρυσι σε 12 μήνες, καλύπτοντας μάλιστα και το κενό που είχες τους 4 πρώτους. με τον χειρότερο δημοσιονομικά μήνα τον Δεκέμβριο μέσα στους 8.

Η κατάσταση γίνεται ακόμα χειρότερη, αν αναλογιστεί κανείς την καταστροφή της Ελληνικής Οικονομίας μέσα σε 4 μήνες. Το ρευστό για την Οικονομία είναι σαν το αίμα για τον οργανισμό, αν σταματήσει να ρέει σε κάποιο άκρο τότε αυτό σαπίζει και κόβεται. Ποτέ ο Οργανισμός δεν αναρρώνει ακόμα και αν αποκατασταθεί εκ των υστέρων η κυκλοφορία. Αυτά τα λεφτά που τραβάει η κυβέρνηση από τους φορείς της είναι λεφτά τα οποία προορίζονταν για την αγορά και για την κάλυψη των προμηθευτών τους, τους οποίους τους βάζει σε χρεοστάσιο!!! Δηλαδή έχει κάνει ήδη μια στάση πληρωμών που κρατάει βέβαια χρόνια προς το εσωτερικό. Αυτό, ανάλογα με τον εκάστοτε πολλαπλασιαστή προκαλεί πολλαπλάσια του ποσού ζημιά στην Οικονομία, οδηγώντας επιχειρήσεις στο κλείσιμο και ανθρώπους στην ανεργία και περαιτέρω επιδείνωση των εσόδων και των εισφορών στα Ασφαλιστικά Ταμεία κλπ. Η αβεβαιότητα επιδεινώνει χειρότερα και το επενδυτικό κλίμα το οποίο με μια αριστερών καταβολών κυβέρνηση ούτως ή άλλως είναι σε "ανατριχίλα", απαισιοδοξία και έλλειψη εμπιστοσύνης. Και μόνο που υπάρχει τέτοια κυβέρνηση οι επενδυτές αγχώνονται, όπως διαπιστώνουμε και εμείς πια ίσως όχι και τόσο άδικα.

Στο τέλος φυσικά με την Οικονομία διαλυμένη είναι πιθανόν η κυβέρνηση να πέσει και η επόμενη κυβέρνηση (ή και η ίδια αν δεν πέσει) να αναγκαστεί να λάβει χειρότερα μέτρα από εκείνα που θα λάμβανε τον Φεβρουάριο προκειμένου να έπιανε το 4%, πλέον ακόμα και για το 1,5%. Δηλαδή στο τέλος θα έχει γίνει όχι απλά πολύ φασαρία για το τίποτα, αλλά θα έχει γίνει και ζημιά για το τίποτα. Τα μέτρα πια ακόμα και για το 1,5% πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι πολύ σκληρότερα για τον κόσμο δεδομένης της καθίζησης της Οικονομίας αυτό το διάστημα.

ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΙ

Ακούω συχνά τον κόσμο να λέει κάτι εκφράσεις σε συζητήσεις του τύπου "τους είδαμε και τους προηγούμενους" κλπ. Κατ' αρχάς να πούμε σε αυτή την χώρα ότι ο κόσμος δεν χωρίζεται στο "καλό" και το "κακό", αλλά στο "καλύτερο" και το "χειρότερο". Είναι ήδη εμφανές ότι οι προηγούμενοι ήταν καλύτεροι από αυτό το χάλι. Τσίρκο θα το χαρακτήριζα σε όλα τα ζητήματα. Δεν θα αργήσει να φανεί και αυτό που είπα για την διαπραγματευτική τακτική στην πρώτη ενότητα του κειμένου άλλωστε.

Και εγώ προσωπικά δεν είμαι συμπαθούντας των προηγούμενων στους οποίους σε προσωπικό επίπεδο ασκώ έντονη κριτική για πολλά, γιατί ως Συντηρητικό της Δεξιάς, επιθυμώ το καλύτερο πάντα. Όμως σε σχέση με αυτό που βλέπουμε σήμερα η κατάσταση δεν είναι καν άξια σύγκρισης. Πολλά μπορεί να χρεώσω στον Σαμαρά (πχ ΕΝΦΙΑ, πολιτικά ψέματα κλπ) όμως το 2014 ήταν η πρώτη χρονιά που το Κράτος εμφάνισε πρωτογενή πλεονάσματα από την κρίση και ύστερα, ήταν η πρώτη χρονιά που η Ανάπτυξη ήταν υπαρκτή αν και οριακή, ήταν η πρώτη χρονιά που η ανεργία σταθεροποιήθηκε και οριακά έπεσε (άλλωστε συμβαδίζει αυτό και με τους ρυθμούς ανάπτυξης - δεν αμφισβητείται δηλαδή) και τέλος είναι η πρώτη χρονιά από το 1975 και ύστερα όπου η Ελληνική Οικονομία εμφανίζει πλεόνασμα στο Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών! Για το τελευταίο αξίζει ξεχωριστό άρθρο γιατί αυτό κρίνει μια οικονομία μακροπρόθεσμα. Σήμερα τι έχουμε από αυτά; Εξανεμίστηκε και το θετικό 2014.

Προμηθέας Πυρφόρος 

Διαβάστηκε 1516 φορές
Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης

Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμων, απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε εξειδίκευση στην Πολιτική Επικοινωνία και Ανάλυση ενώ έχει διατελέσει επικοινωνιακός σύμβουλος και Campaign Manager.

Κατέχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους από το Cardiff University και το Institute of Chartered Shipbrokers με εξειδίκευση στη Ναυτιλιακή Πολιτική και στην επίλυση ναυτασφαλιστικών διαφορών.

Είναι Ιδρυτής και Συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών (www.syntiritikoi.gr) ενώ είναι τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ και επιστημονικός συνεργάτης της μηνιαίας επιθεώρησης "Νέα Πολιτική".

Επιστημονικός Συνεργάτης της Νέας Δεξιας

Top
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για καλύτερη φυλλομέτρηση. Δείτε πώς χρησιμοποιούμε τα cookies και πώς μπορείτε να αλλάξετε τις ρυθμίσεις σας. Περισσότερα…