Η "Σεισάχθεια" και ο ΣΥΡΙΖΑ

Πρόσφατα σε μια συζήτηση που είχα με κάποιους ανθρώπους ενός καλού νοητικού επιπέδου, αλλά με μικρή γνώση των Οικονομικών, διαπίστωσα κάτι που ενώ εγώ το θεωρούσα δεδομένο, εκείνοι δυσκολεύονταν να το κατανοήσουν. Έτσι διαπίστωσα για άλλη μια φορά ένα κενό στο οποίο "πατάει" η Αριστερή Προπαγάνδα για να στήσει τον ιστό της πλεκτάνης της...Τραπεζικά Δάνεια.

Χωρίς να κουράσω θα αναφέρω με λίγα λόγια και χωρίς να το πολυαναλύσω τι είναι ένα Δάνειο από την Τράπεζα. Δεν θα το αναλύσω περισσότερο γιατί αφενός λόγω πίεσης χώρου θα υποπέσω σε σφάλματα, αφετέρου γιατί θα κουράσω χωρίς να το επιθυμώ το κοινό που δεν έχει ενδιαφέρον ιδιαίτερο για τα Οικονομικά.

 

Ένα Δάνειο είναι ένα ποσό που μας δανείζει μια Τράπεζα για διάφορους λόγους. Σε γενικές γραμμές οι λόγοι είναι δύο, είτε για να καταναλώσουμε, είτε για να επενδύσουμε. Κάθε μια από τις εν λόγω κατηγορίες δανείων έχει τα πλεονεκτήματα της και τα μειονεκτήματα της. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι το ζητούμενο. Που βρίσκει όμως η Τράπεζα τα λεφτά για να δανείζει; Τα καλλιεργεί σε μεγάλα υπόγεια και τα θερίζει όποτε έχει ανάγκη η αγορά;

 

Φυσικά και όχι. Εν συντομία τα δάνεια αυτά προέρχονται από τα λεφτά που εμείς δίνουμε ως κατάθεση στην Τράπεζα. Είναι τα ίδια λεφτά που η Τράπεζα τα δίνει σαν δάνειο σε κάποιον άλλον. Ουσιαστικά δίνουμε εμείς οι καταθέτες ένα δάνειο στην Τράπεζα με ένα επιτόκιο και η Τράπεζα δίνει τα ίδια λεφτά με ένα επιτόκιο μεγαλύτερο σαν δάνειο σε κάποιον που τα χρειάζεται. Λειτουργεί λοιπόν σαν ενδιάμεσος. Η διαφορά μεταξύ του επιτοκίου που της δανείζουμε (επιτόκιο καταθέτη) και του επιτοκίου που δανείζει (επιτόκιο δανειολήπτη) είναι το μικτό κέρδος της Τράπεζας. Και λέω μικτό γιατί το καθαρό είναι μικρότερο από αυτό, αφού από αυτά τα λεφτά (από την διαφορά δηλαδή) πρέπει να πληρωθούν κτίρια, μηχανήματα, λειτουργικά έξοδα, μισθοί προσωπικού κλπ. Φυσικά η Τράπεζα παίρνει και από αλλού λεφτά αλλά όχι τζάμπα. Επίσης τα δανείζεται, όχι όμως μόνο από τους καταθέτες. Επειδή η μάζα των ανθρώπων είναι καταθέτες και μας ενδιαφέρει κυρίως αυτό και οι άλλες πηγές δανεισμού της Τράπεζας δεν αλλάζουν το παρακάτω σκεπτικό. Είναι ακριβώς το ίδιο.

 

Τι συμβαίνει λοιπόν όταν ένα δάνειο δεν επιστρέφεται, είτε επειδή υπάρχει αντικειμενική (πραγματική), είτε υποκειμενική (φανταστική) δυσκολία; Κάθε μέρα οι Υποχρεώσεις της Τράπεζας και οι Απαιτήσεις της πρέπει να είναι σε ισορροπία. Οι βασικές υποχρεώσεις της Τράπεζας είναι οι καταθέσεις (όπως προείπαμε λόγω απλούστευσης). Επομένως όσο η Τράπεζα δεν μπορεί να εισπράξει τις Απαιτήσεις της (τα δάνεια δηλαδή), τόσο πρέπει να μειώσει τις Υποχρεώσεις της (τις καταθέσεις δηλαδή). Επομένως κάθε άτομο που δεν πληρώνει τις δόσεις του στην Τράπεζα, ουσιαστικά ροκανίζει τις καταθέσεις των υπολοίπων. Ο μόνος λόγος που σήμερα δεν έχουν "κουρευτεί" (στην ορολογία) οι καταθέσεις μας, είναι ότι το κενό που υπήρχε μεταξύ των Υποχρεώσεων και των Απαιτήσεων των Τραπεζών το κάλυψε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ). Το ΤΧΣ όμως χρηματοδότησε τις Τράπεζες πριν αρκετό καιρό για τα τότε επισφαλή και μη εισπραττόμενα δάνεια, σήμερα αυτά επίσης έχουν αυξηθεί. Επομένως οι Τράπεζες παρά το ότι πήρανε τα λεφτά του ΤΧΣ αδυνατούν να αποδεσμεύσουν χρήμα στην αγορά, σε νέα δάνεια, αφού τα λεγόμενα "κόκκινα" δάνεια αρχίζουν να ξαναφαίνονται ως απειλή στον ορίζοντα.

 

Και έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Και λέει τι; Μας λέει στο Πρόγραμμα του τα εξής:

 

- Το πρόγραμμα ρύθμισης περιλαμβάνει όχι μόνο τα στεγαστικά αλλά όλα τα «κόκκινα» δάνεια, που έχουν υποθήκη σε πρώτη κατοικία, αλλά και σε αγροτικές ιδιοκτησίες μικροκαλλιεργητών, και αφορά σε φυσικά πρόσωπα (ιδιώτες με στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια και αγρότες με μικρά αγροτικά δάνεια), εμπόρους, ελεύθερους επαγγελματίες, μικρομεσαίες επιχειρήσεις και μικρές αγροτικές εκμεταλλεύσεις. Παράλληλα, στο πρόγραμμα ρύθμισης θα υπαχθούν και οφειλές προς άλλους φορείς, όπως Δημόσιο, ΔΕΚΟ, κλπ.

- Στόχος είναι η αναπροσαρμογή των δανείων στη σημερινή οικονομική κατάσταση των δανειοληπτών και στην αντικειμενική δυνατότητά τους να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Το πρόγραμμα ρύθμισης αφ' ενός θα είναι προσαρμοσμένο στην πραγματική οικονομική δυνατότητα και στις ανάγκες διαβίωσης των πολιτών, έτσι ώστε η εξυπηρέτηση των δανειακών υποχρεώσεων να γίνεται από το περίσσευμα και όχι από το υστέρημα του οικογενειακού εισοδήματος, και αφ' ετέρου θα βασίζεται στη διεξαγωγή έρευνας για την κάθε περίπτωση χωριστά, αποφεύγοντας την άδικη μεταχείριση των οριζόντιων μέτρων.

- Με βάση τα παραπάνω, στο πρόγραμμα ρύθμισης προβλέπονται:

- Ολική διαγραφή χρεών για τις περιπτώσεις αντικειμενικής μόνιμης αδυναμίας αποπληρωμής, δηλαδή για χρέη που δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να αποπληρωθούν, με βάση συγκεκριμένα κριτήρια, δηλαδή για ευπαθείς ομάδες (πχ ηλικιωμένοι πάνω από ένα ορισμένο όριο ηλικίας, ανίατα ασθενείς, κλπ), που αδυνατούν να προσποριστούν τα στοιχειώδη του βίου

- Απαγόρευση σε πιστωτικούς Οργανισμούς ή στην Εταιρεία, προς την οποία έχει εκχωρηθεί η απαίτηση, ή στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων να καταγγείλουν τη σύμβαση δανείου, να εκδώσουν διαταγές πληρωμής και να προβούν σε οποιαδήποτε πράξη αναγκαστικής είσπραξης ή εκτέλεσης των επίδικων απαιτήσεών τους, μέχρι να ολοκληρωθεί η θεσμοθέτηση του πλαισίου ρύθμισης των κόκκινων δανείων.

- Απαγόρευση τηλεφωνικών και άλλων οχλήσεων από εισπρακτικές εταιρείες.

- Μη επιβάρυνση οφειλής με τόκους υπερημερίας.

- Εκλογίκευση των επιτοκίων.

ΠΗΓΗ: http://www.syriza.gr/theseis/pros_diavoulefsi_amesa_metra.pdf

Όλο το παραπάνω ακούγεται πολύ ωραίο στα αυτιά ενός μέσου ανθρώπου που έχει δάνεια στην Τράπεζα. Επομένως όχι μόνο δεν πάει να πληρώσει (ακόμα και αν μπορεί) μέχρι να δει τι θα γίνει με τις εκλογές, αλλά θα ψηφίσει και ΣΥΡΙΖΑ για αυτόν τον λόγο. Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα;

 

Στην πραγματικότητα γεννιέται ένα κενό μέσα στους ισολογισμούς των Τραπεζών, όπως το περιέγραψα παραπάνω. Το κενό αυτό πράγματι η ΕΚΤ έχει έτοιμα 11 δις για να το καλύψουν αλλά δεν είναι βέβαιο ότι η ΕΚΤ θα τα αποδεσμεύσει. Η εκταμίευση αυτών των χρημάτων που είναι "παρκαρισμένα" στο ΤΧΣ θα εξαρτηθεί από ένα σύνολο παραγόντων και σίγουρα, όσο μεγαλύτερος ο "τσαμπουκάς" του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να εκταμιευτούν. Επομένως δεν μπορούμε να υπολογίζουμε σε αυτά.

Αν κανείς παρατηρήσει στην Προγραμματική του θέση, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αναφέρει τίποτα συγκεκριμένο, για παράδειγμα ποιοί είναι "μικροκαλλιεργητές", ποιά είναι η "αντικειμενική δυνατότητα να ανταποκριθούν", ποιές είναι οι "ανάγκες διαβίωσης" κλπ. Επομένως είναι αδύνατον να κοστολογηθεί το εν λόγω μέτρο, δηλαδή να μετρήσουμε για τι κενό μιλάμε πια στις Τράπεζες αν γίνει το παραπάνω. Αν δεν ξέρουμε ποιο είναι το κενό, πως θα ξέρουμε ποιος θα το καλύψει; Το Κράτος; Δεν νομίζω. Η ΕΚΤ; Όπως είπα παραπάνω θα το καλύψει αν υπάρχουν και άλλες προϋποθέσεις που είναι στο χέρι τους...όχι το δικό μας. Επομένως τι μένει για τις Τράπεζες αν η ΕΚΤ δεν αποδεσμεύσει χρήμα προς αυτές και ο ΣΥΡΙΖΑ προχωρήσει στο εν λόγω κούρεμα; Οι καταθέσεις...δηλαδή το "κούρεμα" τους.

Η ΨΥΧΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

 

Επειδή όμως οι Συντηρητικοί πρέπει να είμαστε ρεαλιστές, έχουμε ένα αντικειμενικό πρόβλημα το οποίο το ξέρουμε όλοι. Ότι δηλαδή υπάρχουν μη εξυπηρετούμενα ("κόκκινα") δάνεια. Επειδή είμαστε ρεαλιστές γνωρίζουμε όλοι ότι κάτι πρέπει να γίνει με αυτά και θα γίνει ούτως ή άλλως. Με ΣΥΡΙΖΑ ή χωρίς ΣΥΡΙΖΑ. Θα γίνει όμως πότε;

 

Για να γίνει και μην πειραχτούν οι καταθέσεις, θα πρέπει να υπάρχει σύμφωνη γνώμη της ΕΚΤ και των υπόλοιπων Ευρωπαίων Εταίρων. Και είναι βέβαιο ότι θα γίνει. Θα γίνει γιατί το πρόβλημα υπάρχει. Πράγματι κάποιοι συμπολίτες μας έπεσαν έξω και πράγματι είναι αντικειμενικό ότι δεν μπορούν να ξεπληρώσουν τα δάνεια τους.  Επομένως το πρόβλημα υπάρχει και επομένως η λύση θα δοθεί ούτως ή άλλως. Δεν θα γίνει επειδή το απαίτησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ίσα ίσα που ίσως να μην γίνει ακριβώς επειδή θα το απαιτήσει. Γιατί η αστάθεια στην σχέση μας με τους εταίρους, θα κολλήσει την ΕΚΤ στην αποδέσμευση κεφαλαίων απαραίτητων για την "Σεισάχθεια". Μια "Σεισάχθεια" που θα γίνει ούτως ή άλλως ομαλά ακόμα και με αυτή την κυβέρνηση.

 

Γιατί τότε δεν το λένε οι άλλοι; Ο λόγος για τον οποίο δεν αναφέρεται τίποτα για αυτό από τα κόμματα της συμπολίτευσης είναι γιατί τέτοιου είδους ανακοινώσεις, όπως αυτή που έκανε ο απαράδεκτος ΣΥΡΙΖΑ, οδηγούν τους καταθέτες (που γνωρίζουν πέντε πράγματα) σε πανικό και αποσύρουν σωρηδόν καταθέσεις στο εξωτερικό επιδεινώνοντας περεταίρω την λύση στο πρόβλημα. Κάνουν την "σεισάχθεια" δηλαδή ακόμα πιο δύσκολη. Και ακόμα πιο επίφοβη την κατάσταση για τους καταθέτες.

Επειδή όμως οι ψηφοφόροι είναι ευκολόπιστοι και ειδικά οι απελπισμένοι, ο ΣΥΡΙΖΑ τα κάνει όλα αυτά στην άκρη και τα παίζει όλα για όλα προκειμένου να πάρει την ψήφο των απελπισμένων. Αυτό όμως θα το βρει μπροστά του. Αυτά τα 11 δις της ΕΚΤ που τα έχει ακριβώς για την επόμενη "Σεισάχθεια" των Τραπεζών μας, δεν μπορώ να δω πως θα τα πάρει αν δεν συμφωνήσει με τους εταίρους σε όλα. Άρα μέσα σε μια λεπτή ισορροπία κάνουν μια "χοντράδα" για πολιτική εκμετάλλευση που θα την βρούνε μπροστά τους, ως ανακολουθία.

 

Προμηθέας Πυρφόρος

Διαβάστηκε 1593 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015 23:28
Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης

Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμων, απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε εξειδίκευση στην Πολιτική Επικοινωνία και Ανάλυση ενώ έχει διατελέσει επικοινωνιακός σύμβουλος και Campaign Manager.

Κατέχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους από το Cardiff University και το Institute of Chartered Shipbrokers με εξειδίκευση στη Ναυτιλιακή Πολιτική και στην επίλυση ναυτασφαλιστικών διαφορών.

Είναι Ιδρυτής και Συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών (www.syntiritikoi.gr) ενώ είναι τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ και επιστημονικός συνεργάτης της μηνιαίας επιθεώρησης "Νέα Πολιτική".

Επιστημονικός Συνεργάτης της Νέας Δεξιας

Top
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για καλύτερη φυλλομέτρηση. Δείτε πώς χρησιμοποιούμε τα cookies και πώς μπορείτε να αλλάξετε τις ρυθμίσεις σας. Περισσότερα…